تراشه H57 روزنه‌اي به نسل آينده مادربوردها

ECS H57H-MUS

بابک نقاش
Babak@ictnews.ir

الايت‌گروپ با اين‌که هميشه سبد محصول کاملي در بحث مادربوردها داشــتــه و انـواع مادربوردهاي مبتني بر تراشه‌هاي مختلف را توليد کرده با اين حال تنها با ويژگي قيمت محصولاتش شناخته شده است. قيمت توليدات اين شرکت در مقايسه با ساير توليدکنندگان پايين‌تر است و معمولا اغلب درخواست‌هاي سازماني و خريد انبوه به سمت اين برند ارجاع داده مي‌‌شود. اما اين سياست الايت گروپ تز يکي دو سه سال پيش که تمرکز بيشتري روي برند خود انجام داد اندکي توسعه پيدا کرده و الايت گروپ در بخش خورده فروشي رقابتي‌تر عمل مي‌‌کند. يکي از مواردي که به دنبال اين سياست اهميت پيدا کرد بحث مادربوردهاي حرفه‌اي‌تر براي کاربراني است که به دنبال ويژگي‌هاي خاصي در محدوده قيمت مناسب مي‌‌گردند و سري سياه Black Series اين شرکت نيز در پاسخ به اين نياز ايجاد شد. در مادربوردهايي که تحت اين رده توليد مي‌‌شوند کيفيت قطعات مورد استفاده و کارآيي آن‌ها سطح بالاتري در مقايسه با مدل‌‌هاي عادي دارد که از ميان آن‌ها مي‌‌توان به خازن‌هاي جامد ژاپني يا نوع چوک‌ها براي فاز‌هاي توان اشاره کرد. از طرف ديگر الايت‌گروپ تا پيش از اين به دليل اين‌که تاکيد زيادي روي برخي قابليت‌ها مثل اورکلاکينگ نداشت و سعي مي‌‌کرد قيمت را در سطح مطلوب نگه دارد چندان روي بحث دماي بــــــــورد و امـکـانـاتي مـــثل سينک‌خنک‌کننده توجه نداشت اما در مدل‌هاي اخير انواعي از سينک‌هاي خنک‌کننده را مي‌‌بينيم که براي تراشه‌ها و بخش توان اين مادربوردها در نظر گرفته شده است. در اين مدل نيز روي رگولاتورهاي ولتاژ يک سينک خنک‌کننده دو تکه قرار داده شده که از جنس آلومينيوم است و بين اين دو بخش توسط دو لوله مسي ارتباط برقرار مي‌‌شود. يک سينک کوچک ديگر نيز روي تراشه PCH قرار گرفته که در اين نسل قلب امکانات جانبي مادربورد محسوب مي‌‌شود. اين سينک داراي پره‌هاي افقي است.

روي بورد ترکيب دو رنگ زرد و قرمز براي رم و شکاف PCIe ديده مي‌‌شود و براي درگاه SATA نيز رنگ نارنجي به‌کار رفته است. اين رنگ‌ها چندان مهم نيستند فقط در نگاه اول به مادربورد مي‌توانيد نمايي کلي از امکاناتي که ارايه مي‌‌دهد را به دست آوريد ضمن اين‌که اغلب سازنده‌ها تلاش مي‌‌کنند تا ظاهر لوکس مادربورد همچنان حفظ شود.

بخش گرافيکي اين مادربورد بيشتر وابسته به پردازنده است که نمايش تصوير را پشتيباني ‌مي‌‌کند با اين حال يک درگاه PCIe x16 هم براي نصب کارت گرافيکي قرار داده شده است. اين درگاه از نسل دوم رابط‌هاي PCIe پشتيباني مي‌‌کند و قادر است 5/2 گيگاترنسفر در ثانيه داشته باشد. اين درگاه را با رنگ قرمز روي مادربورد ديده مي‌‌شود و در کنار آن نيز يک رابط PCIe x1 و يک رابط PCIe x4 قرار گرفته است که براي اتصال برخي امکانات جانبي روي شکاف‌هاي توسعه کاربرد دارند. در انتهاي اين قسمت نيز يک شکاف PCI براي لوازم قديمي‌‌تر اضافه شده است که در بخش حاشيه‌اي بورد قرار دارد. اگر به انتهاي رابط PCIe x4 توجه ک متوجه مي‌‌شويد انتهاي پايين اين شکاف بسته نيست.

دليل اين شيوه طراحي براي پشتيباني از تعداد کارت‌هاي گرافيکي بيشتر است که از اين طريق مي‌‌توان يک کارت گرافيکي را علاوه بر کارت اصلي روي مادربورد قرار داد هرچند که اين کارت با سرعت x4 به مادربورد متصل خواهد شد.

روي بورد دقيقا در زير رابط PCIe x1 باتري بايوس ديده مي‌ شود و در کنار آن هم نمايشگر ديباگر را مي‌‌توان مشاهده کرد. اين نمايشگر با توجه به وضعيت سيستم اعداد و حروفي را نمايش مي‌‌دهد که توسط دفترچه راهنما اين علايم قابل ترجمه هستند و اگر هنگام راه‌اندازي دستگاه با مشکلي مواجه شويد مي‌‌توانيد با بخشي که با اختلال مواجه شده را شناسايي کنيد.

در حاشيه پاييني بورد دو دکمه براي روشن کردن دستگاه و ريست آن قرار گرفته که براي مادربوردهايي که بيرون از کيس استفاده مي‌‌شوند کاربرد دارد. دکمه ديگري هم براي نوسازي تنظيمات بايوس وجود دارد که آن را مي‌‌توانيد در کنار ورودي پاور 24 پين پيدا کنيد. اين روش قبلا توسط جامپرها انجام مي‌‌شد اما با کمک اين دکمه به راحتي مي‌‌توان تنظيمات اشتباه را پاک کرد و دستگاه را مجددا اجرا کرد.

در چيپ‌ست‌هاي سري پنج کنترلر حافظه حذف شد و به جاي مادربورد توسط پردازنده کنترل مي‌‌شود. به همين دليل نوع پردازنده تعيين کننده حافظه و ظرفيت نهايي آن است و به‌طور مستقيم با آن مرتبط مي‌‌شود. البته طبيعي است که باز هم اين ارتباط از طريق مادربورد صورت مي‌‌گيرد ولي کنترل آن بر عهده پردازنده است که فعلا نيز تمام پردازنده‌هاي نسل جديد بر مبناي سوکت LGA1156 و حتي LGA1366 داراي کنترلر DDR3 هستند با اين تفاوت که در پردازنده‌هاي خانواده بلومفيلد از روش 3 کانال و خانواده لينفيلد از روش 2 کانال استفاده مي‌‌شود.

در اين مادربورد چهار شکاف رم وجود دارد که روي هر يک از آن‌ها مي‌‌توان يک ماژول چهارگيگابايتي قرار داد بنابراين ظرفيت نهايي مادربورد 16 گيگابايت خواهد بود. فرکانسي که براي رم‌ها در نظر گرفته شده 1333 مگاهرتز است بنابراين بهتر است از ماژول‌هايي استفاده شود که در اين فرکانس فعاليت مي‌‌کنند البته فرکانس‌هاي پایين‌تر مانند 1066 مگاهرتز نيز روي اين مادربورد قابل نصب هستند. به نظر مي‌‌رسد ترکيب رنگي شکاف رم با ترکيب دو کانال براي حافظه‌ها منطبق نباشد.

در حاشيه پایيني بود درگاه نارنجي رنگ SATA قرار دارد و 6 پورت براي اتصال هارد ديسک و ساير قطعاتي که از اين درگاه استفاده مي‌‌کنند مثل برخي هارد‌هاي SSD و ديسک درايوها فراهم شده است. پورت‌هاي SATA در اين مدل از نوع 3 گيگابيت در ثانيه يا نسل دوم درگاه SATA هستند و نسل سوم از طريق اين پورت‌ها پشتيباني نمي‌‌شود البته الايت گروپ راه حل اين ارتقاي فناوري را با توسعه درگاه 6 گيگابيتي از طريق کارت‌هاي توسعه ايجاد کرده است. اين پورت‌ها با زاويه 90 درجه نصب مي‌‌شوند و اگر از کارت گرافيکي استفاده شود محدوديتي متوجه آن‌ها نيست. در بخش ذخيره‌سازي يک درگاه eSATA هم از طريق يک تراشه جانبي از نوع JMB360 به مادربورد اضافه شده است که بر اساس نسل جديد فناوري SATA  اجرا مي‌‌شود. اين درگاه روي يک کارت توسعه قرار گرفته و روي شکاف PCIe x1 نصب مي‌‌شود.

چيپ‌ست مي‌‌تواند از 14 درگاه USB پشتيباني کند و به همين تعداد نيز مي‌‌توان پورت USB روي اين مادربورد پيدا کرد که 8 عدد از آن‌ها در پنل پشتي قرار دارند و 6 پورت ديگر نيز از طريق رابط‌‌هاي پنل کيس و پين‌هايي که روي مادربورد واقع شده در دسترس هستند. علاوه بر اين پورت‌ها دو درگاه ديگر نيز از طريق يک کارت توسعه به مادربورد اضافه مي‌‌شوند که اين دو درگاه بر اساس نسل سوم USB هستند. در حال حاضر کنترل‌کننده‌هاي ساخت NEC براي درگاه USB بيشترين کاربرد را دارند که در اين کارت توسعه نيز از همين تراشه استفاده شده است.

تراشه‌اي که به عنوان کنترلر صوتي اين مادربورد استفاده شده مدل نسبتا جديدي است که با عنوان ALC892 شناخته مي‌‌شود. اين کدک مي‌‌تواند 8 کانال صوتي ارايه دهد ضمن اين‌که از اغلب فناوري‌هاي صوتي پشتيباني مي‌‌کند. دو درگاه شبکه روي اين مادربورد قرار گرفته است که از طريق دو تراشه RTL8111DL کنترل مي‌‌شوند. اين پورت‌ها از نوع گيگابيتي هستند که هر کدام از طريق يک مسير PCIe x1 به مادربورد متصل مي‌‌شوند. يکي از فناوري‌هايي که در بحث شبکه ديده مي‌‌شود teaming است که باعث کارکرد موازي اين دو پورت و افزايش سرعت شبکه تا 2 گيگابيت در ثانيه مي‌‌شود.

بايوس

مهم‌ترين بخش بايوس به ويژگي‌هاي اورکلاکينگ مربوط مي‌‌شود که شامل تغيير در فرکانس و ولتاژ بخش‌هاي مختلف است. اين تغييرات صرف‌نظر از اين‌که مادربورد چقدر توانايي پشتيباني از آن‌ها را داشته باشد نمايي از اختيارات کاربر را نشان مي‌‌دهد. در اين مدل تغييرات فرکانس مرجع بين 100 تا 600 مگاهرتز و با فاصله‌هاي 1 مگاهرتزي قابل انجام است. فرکانس بخش PCIe بين 100 تا 200 مگاهرتز تغيير مي‌‌کند. در مورد تغييرات مهم در بخش ولتاژ‌ها مي‌‌توان به ولتاژ پردازنده اشاره کرد که از 0.79375 ولت شروع مي‌‌شود و در فواصل 0.00625 ولت افزايش پيدا مي‌‌کند. ولتاژ بعدي مربوط به کنترلر رم درون پردازنده است. در اين قسمت ولتاژ از 0.01 تا 0.63 بالا مي‌‌رود و تغييرات آن نيز در اندازه‌هاي 0.01 ولت انجام مي‌‌شود. کنترلر گرافيکي درون پردازنده نيز مورد بعدي است که با عنوان CPU VAXG شناخته مي‌‌شود. اين گزينه نيز تقريبا مشابه با آنچه در مورد کنترلر رم ديده شد انجام مي‌‌شود.

تراشه H57

اينتل امسال نسل جديدي از پردازنده‌ها را منتشر کرد که داراي يک بخش گرافيکي دروني هستند. تا پيش از اين يک تراشه گرافيکي روي برخي مادربوردها قرار مي‌‌گرفت و به آن گرافيک آنبورد  يا مجتمع مي‌‌گفتند اما اکنون اين تراشه از روي مادربورد برداشته شده و به درون CPU منتقل شده است. نتيجه اين‌که در مادربوردهايي که مجهز به تراشه‌هايي مثل H55 يا H57 هستند مي‌‌توان از اين نوع پردازنده‌ها استفاده کرد زيرا توانايي پشتيباني از اين بخش گرافيکي را دارند. در مقابل، مادربوردهاي تراشه P55 از اين قابليت پشتيباني نمي‌‌کنند.

 اينتل اين حرکت را با ورود ساختار نيهالم به پردازنده‌ها شروع کرد و در اولين قدم کنترلر بخش حافظه را به درون CPU انتقال داد تا از اين به بعد نوع رم‌ها توسط پردازنده تعيين شود. اين حرکت در پردازنده‌هاي خانواده Bloomfield شروع شد که همزمان با ورود تراشه‌هاي X58 براي مادربوردها بود. پس از آن نوبت به کنترلر بخش PCIe رسيد تا در پردازنده‌هاي خانواده Lynnfield دو بخش حافظه و PCIe تحت کنترل پردازنده باشند. اين نسل از پردازنده‌ها که با ورود تراشه‌هاي P55 همراه شدند داراي قابليت‌هايي بودند که پيش از اين توسط پل شمالي در چيپ‌ست مادربورد تعيين مي‌‌شد و با ورود آن‌ها پل شمالي نيز از ساختار تراشه اصلي مادربورد حذف شد و جاي خود را به يک تراشه مستقل به نام PCH داد که مي‌‌توان آن را نوعي پل جنوبي ارتقا يافته دانست.

اينتل تا قبل از اين معمولا از حرف G براي تراشه‌هايي که داراي ويژگي‌هاي گرافيکي بودند استفاده مي‌‌کرد اما در اين سري سازگاري با تراشه گرافيک دروني با حرفH نشان داده مي‌‌شود و اين مدل‌ها که با نام H55 و H57 نامگذاري شد‌ه‌اند در واقع معرف سري پردازنده‌هايي هستند که از واحد گرافيکي دروني برخوردارند و نيازي به کارت گرافيکي ندارند. مشخصات فني در اين دو تراشه شباهت‌هاي زيادي دارد ولي بايد گفت تراشه H57 مدل حرفه‌اي‌تري نسبت به H55 است و اگر قصد مقايسه با تراشه P55 را داشته باشيم مي‌‌توان H57 را رقيب بهتري براي P55 دانست.

بطورکلي ورود مدل‌هاي سري 5 اينتل براي مادربوردها اتفاقات زيادي به دنبال داشت که نمونه‌هاي آن را در همين تراشه‌ها مي‌‌بينيم يکي از مهم‌ترين ويژگي‌هاي اين سري حذف يکي از دو تراشه روي مادربورد بود. ضمن اين‌که در ساختار اين تراشه‌ها نيز از مهندسي‌هاي پيشرفته‌تري استفاده شد و نتيجه آن يک تراشه سبز پرقدرت است که بعد از دوره پرمصرف و کم بازده نسل قبلي با 50 درصد کاهش توان روي مادربوردها قرار گرفته است. پس مي‌‌تواند قدرت بيشتري در اورکلاکينگ داشته باشد، مصرف انرژي را کاهش دهد و در مادربوردهاي کوچک که امکان نصب سينک‌هاي خنک‌کننده بزرگ نيست استفاده شود. در مورد اندازه اين تراشه‌ها نيز بايد گفت تراشه‌هاي سري 5 نسبت به نسل چهارم 65 درصد کاهش اندازه داشته‌اند. در سري 5 کنترلرهاي درون تراشه نيز ارتقا پيدا کرده و از ورودي‌ها و خروجي‌هاي بيشتري پشتيباني مي‌‌کند.

اگرچه شاخص‌ترين ويژگي اين پردازنده‌ها مربوط به بخش گرافيکي آن‌ها است اما در زمينه‌هاي ديگر نيز چيپ‌ست‌هاي نسل پنجم پيشرفت‌هاي زيادي داشته‌اند به عنوان مثال در مورد پيکربندي هاردديسک‌ها به صورت Raid همي‌شه نگراني از بابت اختلالات ناگهاني وجود دارد که با آن زماني‌که در الکامپ مشغول راه‌اندازي يک سيستم کوچک براي نشان دادن توان گرافيکي کارت‌هاي سري 5 بودم برخورد کردم. سيستمي‌ که قبلا کاملا آماده شده بود در Raid مشکل پيدا کرد و همه اين تلاش‌ها از اول تکرار شد. حالا اينتل فناوري RST را در اين تراشه‌ها گذاشته تا سيستم مقاومت بيشتري در مقابل اختلال هارد داشته باشد. اين فناوري مخفف عبارت Rapid Storage Technology است. بازيابي شرايط پايدار سيستم بعد از وقوع مشکلات، سهولت دسترسي به خدمات از راه دور، کنترل فن‌هاي سيستم براي کاهش نويز صوتي، خروجي eSATA و کنترلر شبکه گيگابيتي از ديگر ويژگي‌هاي اين تراشه هستند.

يک نکته مهم ديگر در مورد اين تراشه‌ها سازگاري آن‌ها با محيط زيست است به‌طوريکه در توليد آن‌ها از هالوژن‌ها استفاده نمي‌‌شود و بدون سرب هستند.

تراشه‌هاي H57 از سوکت LGA1156 پـشتيـبانـي مـي‌‌کـنند بنـابراين اغـلب پردازنده‌هايي که بر مبناي اين سوکت توليد مي‌‌شوند روي آن قابل نصب هستند و اجباري براي پردازنده‌هايي که داراي بخش گرافکي مجتمع هستند وجود ندارد. با اين حال مهم‌ترين ويژگي آن‌ها بعد از قابليت‌هاي عمومي‌، توانايي کار با پردازنده‌هاي است که داراي بخش گرافيکي هستند و در صورتي‌که نيازي به اين بخش نيست بهتر است از گزينه‌هاي ديگر مثل P55 استفاده شود. به‌هرحال در اين تراشه علاوه بر يک رابط از نوع DMI  که براي ارتباط پردازنده و چيپ‌ست است يک رابط ديگر نيز به نام FDI اضافه شده که مخصوص انتقال داده‌هاي گرافيکي است.

اين تراشه مي‌‌تواند از 8 رابط PCIe x1  و 4 رابط PCIe x4 پشتيباني کند و توان ارايه 6 درگاه SATA با فناوري‌هاي مرتبط با آن‌ها را دارد. تعداد پورت‌هاي USB  به 14 درگاه رسيده که اين مقدار قبلا 12 عدد بود.

رگولاتورهاي ولتاژ

بخش تنظيم ولتاژ يکي از آن مواردي است که مي‌‌توان سياست‌ جديد الايت گروپ را از طريق آن پيگيري کرد. در مادربوردهاي قبلي خصوصا در مدل‌هاي نسل چهارم مثل P45 اغلب مدل‌ها داراي 4 فاز توان بودند ولي در اين مدل 9 فاز توان به‌کار رفته است. از ميان اين تعداد 6 فاز مربوط به تنظيم ولتاژ هسته پردازشي پردازنده (Vcore) است و 2 فاز هم براي رم (VTT bus) استفاده مي‌‌شود. يک فاز باقي‌مانده براي کنترلر رم درون پردازنده است. روي MOSFETها توسط سينک خنک‌کننده پوشانده شده و چوک‌هاي اين ناحيه نيز از نوع هسته فريت هستند.

پنل پشتي

پنل پشتي در اين مادربورد اغلب امکانات رايج را دارد. در اين قسمت مي‌‌توان 8 درگاه USB و دو پورت شبکه را مشاهده کرد. بخش صوتي شامل 5 جک 5/3 ميلي‌متري براي اتصال اسپيکرهاي 8 کانال است ضمن اين‌که يک درگاه اپتيکال SPDIF نيز در اين قسمت ديده مي‌‌شود. درگاه eSATA که در اين قسمت قرار گرفته بر اساس استاندارد نسل دوم اين پورت‌ها و با سرعت 3 گيگابيت در ثانيه فعاليت مي‌‌کند و از طريق آن مي‌‌توان به برخي تجهيزات جانبي با توانايي ذخيره‌سازي مثل هاردهاي اکسترنال دسترسي داشت. اما يکي از بخش‌هاي مهم در پنل پشت مادربورد خروجي‌هاي تصويري است که توسط مادربورد فراهم مي‌‌شود. همان‌طور که گفته شد پردازنده در اين مدل‌هاي مي‌‌تواند داراي بخش گرافيکي باشد و از طريق مادربورد اين خروجي را به مانيتور و ساير نمايشگرها انتقال دهد. دو نوع خروجي در اين مدل قرار گرفته که شامل درگاه قديمي‌‌تر VGA و درگاه DVI مي‌‌شود. مي‌‌توان از طريق يک مبدل DVI به HDMI‌ اين خروجي را هم در حيطه امکانات مادربورد قرار داد. در اين قسمت پورت PS2 که قبلا براي اتصال ماوس و کيبورد استفاده مي‌‌شد قرار نگرفته و از طريق درگاه USB مي‌توان به اين وسايل متصل شد.

نتيجه‌گيري

الايت گروپ هميشه در بحث قيمت رقيبي خطرناک براي محصولات ديگر بازار است به هر حال در ميان چهار توليد کننده بزرگ مادربورد در جهان اين شرکت مقام دوم را دارد و طبيعي است که هزينه‌هاي توليد آن پايين باشد. بنابراين مي‌‌توان گفت اگر تنها اين شاخص را مد نظر قرار دهيم الايت گروپ اولين گزينه و يکي از گزينه‌هاي مناسب است. اما بحث‌هاي ديگر به توانايي اين مدل در رقابت فني باز مي‌‌گردد. در شرايط کارآيي عادي اين مدل نه تنها هيچ نقطه ضعفي ندارد که امتيازات آن هم قابل توجه است اما در شرايط اورکلاکينگ بايد تا حدودي توانايي مادربورد را در نظر گرفت. البته نوع پردازنده‌هايي که فعلا براي اين رده منتشر شده هم از نظر اورکلاک با محدوديت‌هايي روبه رو هستند اگرچه در اين ميان سهم مادربورد بيشتر است. به اين ترتيب کاربراني که به هر دليلي تمايل براي تغيير و دستکاري سخت‌افزار خود ندارند مي‌‌توانند الايت گروپ را يکي از انتخاب‌هاي خود بدانند اما در صورتي‌که حرفه‌اي سخت‌افزار هستيد و با ريزه‌کاري‌هاي اين تغييرات آشنايي داريد بايد بيشتر هزينه کنيد.

درايوهاي نوري هر روز متنوع مي‌شوند

چرخنده با ديسک

تنوع ديسک درايوها بالا رفته ولي ويژگي متمايز کننده‌اي هنوز در آن‌ها نيست. اغلب آن‌ها همان کاري را مي‌کنند که مدل‌هاي قبلي نيز انجام مي‌دادند و حداقل در شرايط فعلي هيچ انگيزه‌اي براي ارتقاي اين محصولات در کامپيوترهاي خانگي ديده نمي‌شود. ديسک‌هاي بلو-ري هم واقعا گران هستند. بلو-ري مي‌تواند جايگزين مناسبي براي DVD درايوها باشد ولي هنوز وقت آن نرسيده است. پس گزينه‌ ديگري غير از همين درايوهاي نوري باقي نمي‌ماند. در همين ابتدا بايد توصيه کنم که اگر از درايوهايي با سرعت 16 و بالاتر استفاده مي‌کنيد نيازي به ارتقاي اين بخش از سيستم نيست زيرا حتي اگر هاردديسک و شرايط عمومي سيستم هم از اين سرعت‌ها پشتيباني کند اما ديسک‌هاي نوري قدرت زيادي براي رايت در اين شرايط ندارند و اغلب آن‌ها در همين سرعت‌هاي زير 16x فعاليت مي‌کنند. غير از آن برخي هاردديسک‌ها نيز براي رايت در سرعت‌هاي بالا همراهي نمي‌کنند. اما اگر قصد خريد يک سيستم جديد را داريد مي‌توانيد گزينه‌هاي بالاتر بازار را انتخاب کنيد.

دو محصولي که در اين شماره بررسي شدند از نظر شرايط بازار جايگاه متفاوتي دارند. يکي از آن‌ها پلکستور است که از برندهاي لوکس بازار و گران‌قيمت‌هاي اين بخش است و ديگري از برند سامسونگ انتخاب شده که در اين يکي دو سال گذشته سهم بازار قابل توجهي در محدوده متوسط‌ها داشت. بايد قبول کرد وقتي سامسونگ در حوزه‌اي وارد مي‌شود به اندازه کافي قدرت دارد که سهم بازار را به دست بياورد و اين قدرت را هم از برند خود خرج نمي‌کند. براي سامسونگ هر يک از محصولاتش فرصتي براي ارتقاي جايگاه برند هستند.

PLEXTOR PX-880SA

مدل PX-880SA فعلا درخانواده محصولات پلکستور بالاترين سرعت را براي رايت DVD دارد که 24x است. اين سرعت صرف نظر از امتيازاتي که براي رايت DVD دارد با محدوديت‌هايي نيز مواجه است که يکي از مهم‌ترين مشکلات آن ايجاد نويز و صداي اضافي در محيط است. اين صدا در دو حالت ايجاد مي‌شود حالت اول ناشي از چرخش بسيار سريع ديسک و لرزشي است که اين نيرو به دنبال دارد که براي رفع اين مشکل پلکستور تغييراتي را در شاسي اين درايو اعمال کرده تا با توزيع نيرو و انتقال آن به شاسي اين مشکل بر طرف شود. در حالت دوم چرخش ديسک در سرعت بالا باعث ايجاد فشار هوا درون درايو مي‌شود که اين فشار با جريان هوا و بازهم افزايش صدا همراه خواهد بود. در اين حالت جريان هوا و جلوگيري از ايجاد خلا درون درايو اهميت دارد که اين کار از طريق طراحي بدنه درايو و ايجاد محفظه‌هاي عبور هوا انجام مي‌شود. اين دو مکانيسم تاثير زيادي درکاهش صداي مزاحم دارند.

پلکستور اغلب فناوري‌هاي مرتبط با محصولات خود را به طور اختصاصي توليد مي‌کند و شايد يکي از دلايلي که  بهاي اين کالاها در مقايسه با مدل‌هاي مشابه خود کمي بالاتر است به همين دليل باشد. يکي از اين فناوري‌ها PlexERASE است که براي پاک‌کردن ديسک استفاده مي‌شود و از طريق آن مي‌توانيد مطمئن باشيد که ديسک قابل بازيابي نيست. يکي ديگر از اين فناوري‌ها که در واقع مجموعه‌اي از ابزارهاي مورد نياز در کار با رايتر است PlexUTILITIES نام دارد. يکي از اين ابزارها براي مشاهده اطلاعات درايو و ديسک به کار مي‌رود و توسط آن مي‌توان از مدل و شماره سريال قطعه تا وضعيت جامپرها را مشاهده کرد همچنين در مورد ديسک نيز اطلاعات مفيدي را در اختيار کاربر مي‌گذارد که شامل فرمت، ظرفيت و حتي کارخانه سازنده ديسک است. ابزار ديگر کيفيت رايت را بررسي مي‌کند که براي ذخيره‌سازي و آرشيو اطلاعات حساس ضروري است. اين کيفيت بر اساس مواردي مثل تعداد خطا‌ها و کاراکترهاي خالي در طول ديسک سنجيده مي‌شود. در ميان اين ابزارها برنامه‌اي هم براي به‌روز رساني خودکار framware دستگاه وجود دارد.

PX-880SA به فناوري لايت‌اسکرايب براي ايجاد طرح روي ديسک مجهز است. توسط اين فناوري مي‌توان طرحي را توسط درايو روي ديسک ايجاد کرد که قابل پاک شدن نيست و مي‌تواند اطلاعاتي در مورد CD‌يا DVD‌ را به همراه داشته باشد. البته اين فناوري روي تمام ديسک‌ها قابل اجرا نيست و بايد از ديسک‌هايي که با آن سازگار هستند استفاده کرد به اين صورت که پس از طراحي ليبل در نرم‌افزار، اين طرح به درايو سپرده مي‌شود تا با سوزاندن يا همان رايت تصوير روي سطح پشت ديسک اين طرح را به آن منتقل کند.

برخي از اطلاعات اين درايو توسط برنامه Sisoft Sandra به‌دست آمد. امتيازي که اين بـرنامه به PX-880SA داد2/14 مگابايت در ثانيه است که مي‌توان گفت امتياز قابل توجهي است. ميزان زمان دسترسي به اطلاعات نيز معادل 95 ميلي‌ثانيه تعيين شد. براي پلکستور سرعت رايت يک DVD به‌طور متوسط 14.3X عنوان شده است و اين در شرايطي است که رايت در نقطه شروع با سرعت 74/7 مگابايت در ثانيه معادل 5.9x بوده است. اين مقدار در نقطه مياني ديسک به 7/14 مگابيت در ثانيه بود و در نقطه انتهايي با سرعت انتقال 86/18 مگابايت در ثانيه به پايان رسيد. با اين حال در اين برنامه حداکثر سرعت خواندن و نوشتن با يکديگر مشابه بود و برابر با 16X عنوان شد. در تصوير نيز ديده مي‌شود که شيب خط يکنواخت و رو به بالا است ضمن اين‌که مي‌توان يکنواختي آن را نشان‌دهنده خوانش مداوم بافر بدون ايجاد خطا معني کرد.

www.asreertebat.com/1389/2/11/AsreErtebat_weekly/354/Page/20/